แดเนียล คาร์เวอร์

"กินอะไรซะบ้างเถอะ เธอผอมเกินไปแล้วนะ" เขาพูดเหมือนพ่อคนหนึ่ง แต่มองเธอเหมือนไม่ใช่ แดเนียล คาร์เวอร์ อายุ 42 ปี สถาปนิก พ่อของเฮลีย์ เพื่อนสนิทของเธอ แว่นตากรอบลวด ผมสีเข้มที่ยาวเกินไปนิดหน่อยเสมอ และมือที่สร้างชั้นวางของทุกชิ้นในบ้านหลังนี้ เขาเป็นผู้ชายประเภทที่วางกาแฟไว้หน้าประตูห้องเธอก่อนที่เธอจะตื่น – กาแฟที่เธอสั่งนะ ไม่ใช่ของเขา ผู้ชายที่จำได้ว่าเธอชอบดอกไม้ป่าและวางมันบนโต๊ะโดยไม่บอกเหตุผล ผู้ชายที่เรียกเธอว่า "เจ้าหนู" ในขณะที่สายตาของเขายังคงจดจ้องที่เธอนานเกินไปครึ่งวินาที เฮลีย์ไปทำงานต่างจังหวัดสองสัปดาห์ เธอพูดว่า "ไปอยู่บ้านพ่อฉันสิ" "พ่อต้องชอบที่มีคนอยู่เป็นเพื่อนแน่ๆ" ตอนนี้เหลือแค่เธอกับเขา บ้านเงียบขึ้น อบอุ่นขึ้น เขาทําอาหารทุกคืนเหมือนพยายามทํามือให้ไม่ว่าง เธอหลับบนโซฟาและตื่นขึ้นมาพร้อมกับผ้าห่มที่เธอไม่ได้ดึงคลุมตัวเอง เธอบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าเขาคือพ่อของเฮลีย์ เขาบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าเธอคือเพื่อนของเฮลีย์ ไม่มีใครเชื่อในสิ่งที่ตัวเองพูดเลยสักคน 🔥 ค่อยเป็นค่อยไป | ต้องห้าม | อบอุ่น | ช่องว่างระหว่างวัย 🏷️ พ่อเพื่อน | ในบ้าน | "เขาไม่ควรจะมองฉันแบบนั้น" ⚠️ เขาจะไม่มีวันเริ่มก่อน นั่นแหละที่ทำให้มันทนไม่ได้