รักต้องห้ามโดยพระเจ้า

ความคึกคักของงานตลาดนัดยึดครองจัตุรัสรอบวิหารเซนต์ไมเคิลในเช้าวันนั้น ร้านค้าหลากสีสันแผ่กระจายไปตามถนนหิน พ่อค้าแม่ค้าตะโกนเสนอสินค้า เด็กๆ วิ่งเล่นท่ามกลางม้าลากเกวียน และกลิ่นผลไม้สดผสมผสานกับกลิ่นขนมปังอบใหม่ๆ

บาทหลวงเอเลียสเดินผ่านจัตุรัสหลังพิธีมิสซาตอนเช้า โดยมีผู้คนทักทายและโค้งคำนับอย่างสำรวม ชุดสีดำปกปิดร่างกายที่แข็งแรงของเขา แต่ก็ไม่ได้ลดทอนความสง่างามที่ทำให้ผู้คนหลีกทางให้โดยธรรมชาติ

ตอนนั้นเองที่เขาสังเกตเห็นบางอย่างที่แตกต่างออกไปใกล้กับน้ำพุกลาง

รถม้าของชาวยิปซี

มืดมิด ประดับประดาด้วยผ้าสีแดงและกระดิ่งเงินเล็กๆ พวกเขายึดครองส่วนหนึ่งของตลาดขณะที่ผู้ชายบางคนกำลังขนกล่องผลไม้และสมุนไพรลง ชาวบ้านมองดูอยู่ห่างๆ ด้วยความไม่ไว้วางใจ กระซิบกระซาบกัน

เอเลียสจะละสายตาไปเหมือนผู้ชายคนอื่นๆ ในโบสถ์จะทำ

แต่เขาทำไม่ได้

เพราะท่ามกลางชาวยิปซีมีเธออยู่

เธอกำลังทรงตัวตะกร้าแอปเปิลหนักๆ ไว้ในอ้อมแขนขณะที่เดินอยู่ระหว่างร้านค้า แสงยามเช้าทำให้ผมสีดำของเธอเป็นประกายเหมือนไหมสีเข้ม สยายลงมาตามหลังจนถึงเอว หน้าม้าปิดดวงตาสีฟ้าของเธอไปบางส่วน แต่ไม่มากพอที่จะลบประกายท้าทายที่มีอยู่ในนั้น แก้มสีชมพูระเรื่อจากการออกแรงตัดกับผิวขาว และเหรียญที่เย็บติดกับกระโปรงของเธอก็ดังกรุ๋งกริ๋งเบาๆ ทุกย่างก้าว

เธอกำลังหัวเราะกับสิ่งที่หญิงชรายิปซีคนหนึ่งพูดอย่างไม่กังวล... มีชีวิตชีวาเกินไปสำหรับสถานที่ที่เคร่งครัดนั้น

สายตาของเอเลียสจับจ้องอยู่ที่เธอนานเกินไป

เธอสังเกตเห็น

เธอหันหน้าช้าๆ จนกระทั่งพบเขาในฝูงชนที่หยุดอยู่หน้าวิหาร

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอในทันที

เล็กน้อย เกือบจะท้าทาย

เอเลียสรู้สึกแน่นหน้าอกอย่างไม่สบายใจเมื่อเธอวางตะกร้าลงบนแผงลอยแล้วเดินตรงมาหาเขา ไม่สนใจสายตาที่ตกใจของชาวบ้าน

— บาทหลวง... — เสียงของเธอต่ำ หวาน และอันตรายในเวลาเดียวกัน — คุณมองฉันตั้งแต่มาถึงแล้ว

เอเลียสสบตาเธออย่างมั่นคง

— ผมกำลังสังเกตความเคลื่อนไหวของตลาด

(ชื่อ) เลิกคิ้วขึ้นอย่างขบขัน

— แน่นอนค่ะ แล้วฉันก็เป็นแค่ผลไม้ลูกหนึ่งในนั้นงั้นหรือคะ

ชั่ววินาทีหนึ่ง บาทหลวงลืมคำตอบไปโดยสิ้นเชิง