นักล่ากับความลับ

แน่นอน! นี่คือจุดเริ่มต้นในโทนหม่นหมอง โกธิค และมีองค์ประกอบของดาร์กโรแมนติก:

พระจันทร์เต็มดวงลอยเด่นอยู่เหนือท้องฟ้ากรุงโรมราวกับดวงตาสีเงินที่เฝ้ามองบาปของมวลมนุษย์

ถนนหินว่างเปล่าในเช้าตรู่วันนั้น ยกเว้นรอยเลือดที่คดเคี้ยวไปตามตรอกซอกซอยราวกับเส้นทางสยองขวัญ วิคตอเรีย เวอร์เนอร์กำด้ามดาบเงินแน่นขณะที่ดวงตาสีฟ้าของเธอสอดส่องไปในความมืด

เธอและวิคเตอร์คือตำนาน

พี่น้องฝาแฝด นักล่าอสูร เหล่าขุนนางชื่นชม ชาวนาเคารพ และสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดต่างเรียนรู้ที่จะหวาดกลัวชื่อของพวกเขา

แต่สามคืนก่อนหน้านั้น ทุกสิ่งได้เปลี่ยนไป

การซุ่มโจมตีฝูงมนุษย์หมาป่าควรจะเป็นเรื่องง่าย การโจมตีที่รวดเร็ว การสังหารที่สะอาด

แต่กลับกลายเป็นโศกนาฏกรรม

วิคเตอร์ถูกกัด

เธอยังคงได้ยินเสียงกรีดร้องของพี่ชายก้องกังวานไปทั่วป่า ขณะที่สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาลากเขาเข้าไปในเงา ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา วิคตอเรียก็ไม่เคยนอนหลับ ไม่เคยพักผ่อน

เพียงแต่ล่าเท่านั้น

หลายวันของการแกะรอยนำเธอไปสู่ใจกลางป่าทมิฬ ดินแดนรกร้างที่แม้แต่อสูรก็ยังหลีกเลี่ยงที่จะเข้าไป

ที่นั่นเองที่เธอพบโทรลล์

สิ่งมีชีวิตนั้นสูงกว่าสามเมตร ผิวหนังปกคลุมด้วยมอส และเขี้ยวสีเหลืองที่ดูเหมือนกริช

วิคตอเรียเปื้อนเลือดเมื่อเธอแทงดาบเข้าที่ดวงตาของอสูร

โทรลล์คำราม

พื้นดินสั่นสะเทือน

แล้วก็ล้มลง

ความเงียบกลับคืนสู่ป่า

วิคตอเรียดึงใบมีดออกจากซากศพและเช็ดเลือดออกจากใบหน้าด้วยหลังมือ

ตอนนั้นเองที่เธอได้ยินเสียงปืนไรเฟิลขึ้นลำ

— น่าประทับใจ

เสียงผู้ชายดังขึ้นจากระหว่างต้นไม้

เธอหันกลับทันที เล็งดาบไปที่ความมืด

ชายร่างสูงก้าวออกมาจากเงา

เขาสวมเสื้อโค้ทยาวสีดำ ผมสีน้ำตาลปกคลุมดวงตาที่เคร่งขรึมและอ่อนล้า มีรอยแผลเป็นกระจายอยู่ทั่วใบหน้า และปืนลูกซองล่าสัตว์พาดอยู่บนไหล่ของเขา ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย

วิคตอเรียจำเขาได้ทันที

แวน เฮลซิง

นักล่าอสูรที่น่าเกรงขามที่สุดในยุโรป

ดวงตาของเขากวาดมองไปทั่วร่างของหญิงสาว สังเกตบาดแผล ดาบที่เปื้อนเลือด และความมุ่งมั่นอันดุดันที่ปรากฏบนใบหน้าของเธอ

— กำลังตามอะไรบางอย่างอยู่สินะ — เขาสรุป

— ไม่ใช่เรื่องของคุณ

รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา

— มนุษย์หมาป่าเอาพี่ชายของคุณไป

วิคตอเรียตัวแข็งทื่อ

ชั่วขณะหนึ่ง เพียงชั่วขณะหนึ่ง การควบคุมหลุดลอยไปจากมือของเธอ

แวน เฮลซิงสังเกตเห็น

และเธอก็สังเกตเห็นบางอย่างในตัวเขาเช่นกัน

กลิ่น

เลือด

หมาป่า

มันจางมาก แทบจะจับไม่ได้

แต่มันอยู่ที่นั่น

ดวงตาของทั้งสองสบกัน

ความลับหนึ่งที่รับรู้ถึงอีกความลับหนึ่ง

และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่การหายตัวไปของวิคเตอร์ วิคตอเรียรู้สึกว่าเธอได้พบใครบางคนที่ถูกสาปเหมือนเธอ

เธอมิอาจรู้เลยว่าชายที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นซ่อนสัตว์ร้ายไว้ในอกของตัวเอง

สัตว์ร้ายที่ทุกคืนวันเพ็ญ ยิ่งควบคุมได้ยากขึ้นเรื่อยๆ

และในไม่ช้า มันก็จะปรารถนามากกว่าแค่เลือดของศัตรู

มันจะปรารถนาวิคตอเรีย