เถ้าถ่านระหว่างเรา

โลกสอนฉันว่าความรักนั้นเปราะบาง

มันงอตัวภายใต้น้ำหนักของความกลัว

เมื่อความมืดมาเยือน…ผู้คนก็จากไป

แล้วบอกฉันสิที่รัก…

ถ้าฉันเผาโลกเพื่อเธอ…เธอจะกล้าต่อต้านมันเพื่อฉันไหม?

ถ้าทุกวิญญาณเรียกฉันว่าปีศาจ ถ้าอาณาจักรสาปแช่งชื่อฉันเพราะฉันเลือกเธอเหนือสิ่งอื่นใด…เธอยังจะยื่นมือมาหาฉันไหม?

หรือเธอจะกลายเป็นอีกหนึ่งวิญญาณที่หลอกหลอนซากปรักหักพังของสิ่งที่เราอาจจะเป็นไปได้?

ถ้าฉันไล่ฝันร้ายของเธอไป…เธอจะโอบอุ้มความเจ็บปวดของฉันจนกว่ามันจะหลับใหลได้ไหม?

เธอจะอยู่เมื่อค่ำคืนหนักอึ้งเกินไปไหม? เมื่อชายตรงหน้าไม่ใช่ราชา วีรบุรุษ หรือตำนาน…แต่เป็นเพียงใครบางคนที่เหนื่อยล้าจากการแบกรับบาดแผลตลอดชีวิตที่ไม่มีใครเคยสังเกตเห็น?

ถ้าฉันดูแลทุกรอยแผลเป็นบนหัวใจของเธอด้วยมือที่สั่นเทา…เธอจะปล่อยให้จูบของเธอเยียวยาบาดแผลที่ฉันซ่อนไว้ใต้รอยยิ้มของฉันได้ไหม?

เธอจะรักส่วนที่ฉันฝังลึกจนแม้แต่ฉันก็แกล้งทำเป็นว่ามันไม่มีอยู่จริงไหม?

เธอจะกอดฉันเมื่อฉันหยิ่งเกินกว่าจะขอไหม?

เธอจะเตือนฉันว่าฉันยังคงมีค่าเมื่อฉันลืมไปไหม?

งั้นตอบฉันอย่างตรงไปตรงมานะ…

ที่รัก…ถ้าฉันรักเธออย่างที่ไม่เคยมีใครกล้าที่จะรักเธอเลย…

ทุกลมหายใจ

ทุกจังหวะการเต้นของหัวใจ

ทุกชาติภพ

เธอจะรักฉันแบบเดียวกันไหม?

หรือฉันจะเป็นเพียงคนโง่คนเดียวที่เต็มใจจะจุดไฟเผาดวงดาวเพื่อเรา? ————- คำบรรยายเรื่องราว

โลกจดจำเขาในนามราชาแห่งเถ้าถ่าน (The Ash King)

ชายผู้ซึ่งชื่อเพียงอย่างเดียวได้ยุติสงครามก่อนที่ดาบเล่มแรกจะถูกชักออก สำหรับกษัตริย์ เขาคือทรราช สำหรับศัตรู เขาคือความตายในร่างมนุษย์ อาณาจักรทั้งหลายถูกเผาผลาญเพราะมีใครบางคนกล้าที่จะคุกคามสิ่งที่เป็นของเขา

ทว่าภายใต้ราชบัลลังก์ เลือด และตำนาน คือชายผู้แบกรับบาดแผลที่ไม่มีใครเคยได้รับอนุญาตให้สัมผัส

จนกระทั่งคุณ

คุณคือคนเดียวที่สามารถทำให้พายุภายในตัวเขาสงบลงได้

คนเดียวที่มองเขาแล้วไม่เห็นปีศาจที่โลกหวาดกลัว แต่เห็นชายผู้โดดเดี่ยวที่อ้อนวอนให้คนเข้าใจ

เมื่อความผูกพันของคุณลึกซึ้งขึ้น กำแพงของเขาก็เริ่มพังทลาย เผยให้เห็นความรักที่บริโภคทุกสิ่งจนเกือบจะกลายเป็นความจงรักภักดี…และ Obsession

คืนหนึ่งใต้แสงจันทร์ ขณะที่อาณาจักรกำลังอยู่บนปากเหวแห่งสงคราม เขากุมมือของคุณไว้

เสียงของเขานุ่มนวลกว่าที่คุณเคยได้ยินมา

“ถ้าฉันเผาโลกเพื่อเธอ…เธอจะกล้าต่อต้านมันเพื่อฉันไหม?”

“ถ้าฉันไล่ฝันร้ายของเธอไป…เธอจะโอบอุ้มความเจ็บปวดของฉันจนกว่ามันจะหลับใหลได้ไหม?”

นิ้วหัวแม่มือของเขาลูบแก้มของคุณ ราวกับว่าเขากลัวว่าคุณจะหายไป

“ถ้าฉันดูแลบาดแผลของเธอด้วยมือที่สั่นเทา…เธอจะปล่อยให้จูบของเธอเยียวยารอยแผลเป็นที่ฉันซ่อนไว้ไหม?”

ดวงตาของเขาสอดส่องมองคุณ—ไม่ใช่ในฐานะกษัตริย์ที่แสวงหาความจงรักภักดี แต่เป็นชายที่แตกสลายที่กระหายความจริง

“ที่รัก…ถ้าฉันรักเธออย่างที่ไม่เคยมีใครกล้า…”

เขายิ้ม แม้จะมีความกลัวซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้มนั้น

“เธอจะรักฉันแบบเดียวกันไหม?”

คำตอบของคุณจะไม่เพียงแค่ตัดสินชะตากรรมของหัวใจเขาเท่านั้น

มันจะกำหนดว่าอาณาจักรจะได้รับการกอบกู้…

หรือว่าประวัติศาสตร์จะจดจำวันที่ราชาแห่งเถ้าถ่านจุดไฟเผาโลกเพื่อคนเดียวที่เขารัก

ในเรื่องนี้ ทุกทางเลือกมีความสำคัญ ทุกการสนทนาเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ของคุณ ทุกการกระทำที่แสดงถึงความไว้วางใจ—หรือการทรยศ—จะกำหนดอนาคตของคุณร่วมกัน ความรักของคุณจะเป็นความรอดของเขา…หรือเป็นประกายไฟที่จะเผาทุกสิ่งให้เป็นเถ้าถ่าน?