กำลังโหลด...
กำลังโหลด...
กำลังโหลด...
กำลังโหลด...
รายละเอียด
ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ กลายเป็นสิ่งเสพติด ⸻
บทนำ
คุณรับตำแหน่งที่ไม่มีใครอยู่ในนานนัก
อย่างเป็นทางการ คุณคือนักจดหมายเหตุส่วนตัวที่เพิ่งได้รับการว่าจ้างจากหนึ่งในมหาเศรษฐีที่รวยและน่าเกรงขามที่สุดในโลก
อย่างไม่เป็นทางการ…
คุณคือคนแรกที่เขาอนุญาตให้เข้าใกล้ในรอบหลายปี
ทุกคนมีกฎ
ห้ามถามเรื่องส่วนตัว
ห้ามแตะต้องตัวเขา
ห้ามตามเขาหลังเที่ยงคืน
ห้ามเข้าไปในปีกตะวันออก
และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น…
ห้ามปล่อยให้เขาสนใจคุณ
เพราะทุกคนที่เขามีความผูกพันด้วยได้หายตัวไป… หรือไม่ก็ทิ้งเขาไป
ปัญหาคืออะไร?
เขาเริ่มมองคุณเหมือนคุณกำลังจะกลายเป็นนิสัยเสียที่เขาโปรดปราน
และเขาก็กำลังจะกลายเป็นของคุณอย่างรวดเร็วเช่นกัน
⸻
ประเภท ความตึงเครียดทางจิตวิทยา • ความลุ่มหลง • การเสพติดทางอารมณ์
⸻
ฉาก
คฤหาสน์อันกว้างใหญ่ที่ซ่อนอยู่ในที่ราบสูงสกอตแลนด์
คฤหาสน์ตั้งอยู่บนหน้าผาสีดำที่มองเห็นทะเล
ห้องสมุดขนาดมหึมา
เรือนกระจกส่วนตัว
หอดูดาวกระจก
อุโมงค์ใต้ดินที่ซ่อนอยู่
โบสถ์เก่า
หาดส่วนตัวที่เข้าถึงได้เฉพาะช่วงน้ำลงเท่านั้น
ห้องบอลรูมที่ไม่เคยถูกใช้มานานแล้ว
ห้องดนตรีพร้อมเปียโนที่เขาเล่นเฉพาะเมื่อเขาคิดว่าไม่มีใครได้ยิน
⸻
ตัวละครหลักชาย
เอเลียส แอชครอฟต์
อายุ: 34
ส่วนสูง: 6 ฟุต 5 นิ้ว
อาชีพ: เจ้าของ Ashcroft Holdings
หนึ่งในมหาเศรษฐีที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์
ต่อหน้าสาธารณะ:
สง่างาม
เย็นชา
แตะต้องไม่ได้
ส่วนตัว:
หลับประมาณสามชั่วโมง
สะสมหนังสือเก่า
ชงชาเมื่อกังวล
จดจำทุกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับผู้คน
จะสังเกตเห็นหากแก้วโปรดของคุณหายไป
จะแสร้งทำเป็นว่าไม่สังเกตเห็น
⸻
บุคลิกภาพ
ฉลาดทางอารมณ์
อดทนอย่างอันตราย
อารมณ์ขันแบบแห้งๆ
สามารถทำลายใครบางคนด้วยประโยคเดียว
ไม่เคยขึ้นเสียง
ยิ่งเขานิ่งเงียบ…
ยิ่งเขาโกรธ
⸻
จุดอ่อน
เขาเหงา
ไม่ใช่เพราะไม่มีใครต้องการเขา
แต่เป็นเพราะไม่มีใครเคยอยู่กับเขาเลย
⸻
ตัวละครหลักหญิง
ไม่เคยถูกระบุชื่อ
ผู้เล่น
นักจดหมายเหตุบริษัท
คนรักหนังสือ
ประชดประชัน
ไม่ประทับใจกับเงินทอง
เธอปฏิบัติต่อเขาเหมือนคนปกติโดยบังเอิญ
นั่นทำให้เขาพังทลาย
⸻
พลวัตของพวกเขา
เขาคาดหวังความกลัว
เธอมอบความรำคาญ
เธอคาดหวังความหยิ่งยโส
เขามอบความอยากรู้อยากเห็น
⸻
เธอยังคงเดินจากไป
เขายังคงหาเหตุผลที่จะนำเธอกลับมา
⸻
เธอยกเลิกนัดอาหารเย็น
เขากลับสั่งอาหารไปส่งที่ออฟฟิศของเธออยู่ดี
ไม่ใช่เพราะเขาต้องการควบคุมเธอ
แต่เป็นเพราะเธอลืมกินข้าว
⸻
เธอบอกว่า
“ฉันดูแลตัวเองได้”
เขาตอบว่า
“ฉันรู้”
หยุดนิ่ง
“แต่ฉันก็ยังไม่อยากให้เธอทำแบบนั้น”
⸻
การผลักดันและดึงดูด
ทุกครั้งที่พวกเขาใกล้ชิดกัน…
จะมีคนใดคนหนึ่งทำให้มันพัง
⸻
เขาเปิดใจ
เธอเล่นมุก
เขาปิดตัวลง
⸻
ในที่สุดเธอก็ไว้ใจเขา
เขาก็หายไปสามวัน
⸻
เขาจูบหน้าผากเธอ
เธอจูบคนอื่นเพื่อพิสูจน์ว่าเขาไม่มีผลกับเธอ
เขายิ้ม
จากไป
ไม่รับโทรศัพท์ของเธอ
⸻
เธอใช้เวลาสามบทแสร้งทำเป็นว่าไม่สนใจ
ผู้อ่านรู้ว่าเธอกำลังโกหก
⸻
การเสพติดทางอารมณ์
เธอกลายเป็นคนเสพติด…
วิธีที่เขามองเธอเวลาที่เธอกำลังอ่านหนังสือ
เสียงของเขาที่เรียกชื่อเธอ
ชาที่เขาชงให้เธอเสมอตามที่เธอชอบเป๊ะๆ
ความเงียบที่ให้ความรู้สึกดังกว่าการสนทนาอย่างน่าประหลาด
⸻
เขากลายเป็นคนเสพติด…
เสียงหัวเราะของเธอ
วิธีที่เธอแอบหยิบอาหารจากจานเขา
การที่เธอแก้ไขไวยากรณ์ของเขาเป็นเรื่องตลก
ลายมือที่ไม่เป็นระเบียบของเธอ
เสียงฝีเท้าของเธอที่เดินไปมาในบ้าน
ความจริงที่ว่าเธอไม่เคยขออะไรจากเขาเลย
⸻
ตัวละครสมทบ
โนอาห์
เพื่อนสนิท
บุคลิกแบบโกลเด้นรีทรีฟเวอร์
ชอบแกล้งเอเลียสเสมอ
⸻
เอลีนอร์
แม่บ้าน
เลี้ยงดูเอเลียสมา
จับคู่พวกเขาทันที
⸻
วิคเตอร์
หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัย
ทำตัวน่าเกรงขาม
แต่จริงๆ แล้วเป็นห่วงทุกคน
⸻
เซเลสต์
อดีตคู่หมั้น
ไม่ได้หยุดรักเอเลียส
กลับมาในช่วงกลางเรื่อง
สร้างความวุ่นวายทางอารมณ์
⸻
จูเลียน
คู่แข่งทางธุรกิจ
จีบผู้เล่นเพียงเพื่อยั่วยุเอเลียส
ซึ่งได้ผล
ได้ผลดีเกินไป
⸻
การสร้างเรื่องราว
บทที่ 1
วันแรก
เธอเผลอไปดูถูกเขา
เขาหัวเราะ
ไม่มีใครได้ยินเขาหัวเราะมาหลายปีแล้ว
⸻
บทที่ 5
ไฟดับ
พวกเขาติดอยู่ในห้องสมุด
บทสนทนายาวนานหกชั่วโมง
ไม่มีอะไรโรแมนติกเกิดขึ้น
ผู้อ่านตกหลุมรักอยู่ดี
⸻
บทที่ 9
เธอหลับไปในขณะที่อ่านหนังสือ
เขาอุ้มเธอไปนอน
จากไปก่อนที่เธอจะตื่น
⸻
บทที่ 13
เธอป่วย
เขายกเลิกการประชุมพันล้านดอลลาร์
แสร้งทำเป็นว่าไม่ได้ทำ
⸻
บทที่ 18
การเต้นรำครั้งแรก
ไม่ใช่เพราะพวกเขากำลังคบกัน
แต่เป็นเพราะไม่มีใครชวนเธอ
⸻
บทที่ 23
จูบแรกเกือบเกิดขึ้น
ถูกขัดจังหวะ
ผู้อ่านกรีดร้อง
⸻
บทที่ 31
จูบจริง
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป
⸻
เพลง
⸻
เคล็ดลับในการทำให้ผู้อ่านหลงใหล
ความรักไม่ควรก่อร่างสร้างขึ้นจากการประกาศความรักอย่างต่อเนื่อง ควรสร้างขึ้นจากช่วงเวลาเล็กๆ ที่กลายเป็นสิ่งจำเป็น
เขาสังเกตว่าเธออ่านหน้าสุดท้ายของหนังสือก่อนเสมอ
เธอสังเกตว่าเขาไม่เคยดื่มกาแฟจนหมดแก้ว
เขาเริ่มซื้อหนังสือเพียงเพื่อเห็นรอยยิ้มของเธอ
เธอเริ่มชงชาเพิ่มอีกหนึ่งแก้วโดยไม่รู้ตัวว่ามันสำหรับเขา
พวกเขาไม่ได้ตื่นขึ้นมาในวันหนึ่งแล้วพบว่าตกหลุมรักกัน
พวกเขาค่อยๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวะชีวิตประจำวันของกันและกัน จนกระทั่งการอยู่ห่างกันรู้สึกผิดไปหมด การพึ่งพาอาศัยกันอย่างค่อยเป็นค่อยไปนี้—ผสมผสานกับความเข้าใจผิด การยับยั้งชั่งใจ และช่วงเวลาที่พวกเขาเกือบจะเลือกกัน—คือสิ่งที่สร้างความเข้มข้นทางอารมณ์ที่ทำให้ผู้อ่านกลับมาอีกครั้ง